
از تفکر نا محدود بودن آدم ها متنفرم ؛
وقتی تو یه بازه زمانی یه رفتاری از آدم میبینن، با پررویی تمام این رفتار رو واسه ی همیشه میخوان!
من صرفا واسه اون یک ساعت خودمو تحت فشار میذارم و اجباراً خوب رفتار میکنم !
اما جای تشکر و خداحافظی توقع این یک ساعت رو به صورت مکرر مستمر و همیشگی دارن! انگار من همیشه قراره تو این فشار بمونم تا سرویس بدم...
اگه من بد اخلاقی و رفتار منفی کنم به اتکا به این که واقعا که ! همش یک ساعت بود !
به آدم عذاب میدن .
و اگه من مجبور به خوش اخلاقی و خدمت رسانی بشم به نیت اینکه فقط یک ساعته با برداشت این موضوع واسه ی همیشه این رفتار و این از خود گذشتگی رو از من طلب دارند آدما!
از این موضوع واقعا خستم ...